Maj miesiącem Wisławy Szymborskiej - podsumowanie
We wtorek, 30 maja, podsumowaliśmy nasz projekt o twórczości Wisławy Szymborskiej. Uczennice klas 6 oraz 7 przygotowały recytację wierszy naszej noblistki, a potem rozmawialiśmy o utworach, zastanawiając się równocześnie nad przesłaniem, jakie niosą. Próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie, po co ludziom poezja. Jak wiadomo, czytanie poezji nie jest czynnością, którą ludzie w obecnych czasach się zachwycają. Warto jednak wspomnieć, co może nam dać poezja, czego nie znajdziemy w żadnej innej formie kultury. Po pierwsze, poeci opowiadają historie w sposób ciekawy i nieszablonowy. Doskonale przedstawiła to Marcysia Bołoz z kl. 6, która recytowała wiersz o dwojgu ludzi, którzy minęli się na ulicy, a których mogła połączyć wielka miłość. Po drugie, poezja zwraca uwagę na język, obraca słowa na drugą stronę, sprawia, że czytelnik staje się bardziej wyczulony na dobór słów, wyrazów. Na przykład w wierszu, który recytowała Alicja Jurek, Szymborska uznała za najdziwniejsze trzy słowa: przeszłość, cisza, nic. Dlaczego? Zachęcami do sięgnięcia do poezji naszej noblistki. Ostatnim argumentem na to, że jednak poezja jest ważna jest to, że poeci tworzą inne światy, zmuszają czytelnika do popatrzenia na świat w inny sposób. Poezja poszerza horyzonty i sprawia, że stajemy się bardziej otwarci na inność. Wieć to nie jest “cringe”, jak mówią niektórzy uczniowie, o nie!
Na koniec mogliśmy sprawdzić swoją wiedzę o Wisławie Szymborskiej w krótkim quizie. Dowiedzieliśmy się dzięki temu, jak miała na pierwsze imię, którą potrawę uwielbiała oraz w którym roku zdobyła Nagrodę Nobla.
Przez cały maj uczniowie czytali jej poezje, tworzyli własne wierszyki (które można przeczytać w szkolnej gazecie "Luzik": luzik-18-podglad.pdf - Dysk Google ), malowali obrazy, słuchali utworów muzycznych oraz sami śpiewali piosenki z tekstem wierszy Szymborskiej. Teraz już każdy będzie wiedział, kim jest "staroświecka jak przecinek autorka paru wierszy".
